Η ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ..
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/11/2007 ΕΓΙΝΕ Η ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ 165 ΜΠΕΠ ΣΤΟ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙ ΔΡΑΜΑΣ. ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΓΙΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ.
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΣΥΛΛΕΚΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ.
ΥΜΝΟΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟΥ
ΤΟ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ, ΤΟ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ,
ΤΟ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΑΓΑΠΩ,
ΑΣ ΤΟ ΜΑ-ΜΑΘΩ ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΘΑΝΩ
ΣΤΟ ΚΑΝΟ-ΣΤΟ ΚΑΝΟΝΙ ΜΟΥ ΕΠΑΝΩ.
ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ, ΙΣΧΥΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ.
ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΕ ΣΚΟΠΕΥΤΗ, ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΕ ΣΚΟΠΕΥΤΗ,
ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΕ ΣΚΟΠΕΥΤΗ ΒΑΛΕ ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΗ.
ΤΥΜΠΑΝΟ, ΤΥΜΠΑΝΟ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ
ΚΙ ΕΒΑΛΑ, ΚΙ ΕΒΑΛΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΝΑ.
ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ, ΙΣΧΥΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ.
ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΕ ΓΕΜΙΣΤΗ, ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΕ ΓΕΜΙΣΤΗ,
ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΕ ΓΕΜΙΣΤΗ ΒΑΛΕ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ
ΒΑΛΕ ΤΩ- ΒΑΛΕ ΤΩΡΑ ΑΝΑ ΔΥΟ,
ΒΡΗΚΑ ΤΟ- ΒΡΗΚΑ ΤΟ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΟ.
ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ, ΙΣΧΥΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ.
ΚΑΙ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ, ΚΑΙ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ,
ΚΑΙ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ ΦΕΡΕΤΕ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ,
ΝΑ ΤΑ ΒΑ- ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΩ ΣΤΟ ΚΑΝΟΝΙ,
ΝΑ ΤΑ ΚΑ- ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΟΛΑ ΣΚΟΝΗ.
ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ, ΙΣΧΥΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ.
Καλή αρχή! Δεν λέω έχει και το χαβαλέ τις η όλη φάση με τους ύμνους και τα συνθήματα στο κέντρο (σε βάζουν στο τρυπάκι) ο στρατός όμως ξεκινάει όταν φύγεις από εκεί…
antonis
Νοεμβρίου 24, 2007 στίς 3:55 μμ
The main thing i’m enjoying while reading your blog is the way you write, you are a really charismatic person and your posts are wonderful, keep it up!
animal
Νοεμβρίου 28, 2007 στίς 2:48 μμ
Εμένα πάλι, όταν με έβαλαν να μάθω το “Περνάει ο Στρατός” ήταν απο τις χειρότερές μου εμπειρίες…
ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ
Περνάει ο Στρατός της Ελλάδας φρουρός
του κάθε της εχθρού ο σκληρός τιμωρός
στο πέρασμά του τρέμει η γη όπου πατεί
κι εμπρός η δόξα περπατεί.
Περνάει ο Στρατός και οι τρομπέτες χτυπούν
και δόξες μας παλιές στην ψυχή τους υμνούν
στο διάβα του η νίκη περνά χαρωπά
και δαφνοστέφανα σκορπά.
Καμαρωτά περνούν τα φανταράκια μας
γεμάτοι λεβεντιά το ιππικό
οι πυροβολητές και τα γεράκια μας
εις τον εχθρό σκορπούν θανατικό
Περνούν οι λεβεντιές της Θεσσαλίας μας
της Θράκης, των νησιών και του Μοριά
της Ρούμελης και της Μακεδονίας μας
παντού σκορπώντας λευτεριά.
Μάστιγα
Ιανουαρίου 2, 2008 στίς 7:50 μμ
Όπως λέει και ο φίλος Αντώνης παραπάνω, έχει τον χαβαλέ της η όλη φάση. Έτσι δεν είναι Παναγιώτη;
Εγώ, πάντως, ένιωσα περίφανος όταν τραγουδίσαμε τον παραπάνω ύμνο στην τελετή ορκομωσίας. Μπορεί να δίχνει κάπως αστείο στους απέξω αλλά, είναι μιά πολύ ωραία εμπειρία για αυτούς που συμμετέχουν στη διαδικασία η οποία μένει αξέχαστη.
Μέχρι και ο παππούς μου θυμάται και τραγουδάει ακόμα τον “Υμνο του Πυροβολικού”.
Stelios Draganidis
Ιανουαρίου 2, 2008 στίς 8:03 μμ